Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3747 K.2023/7896

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezanın yerinde olmadığına, aynı deliller ile iki kere ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın mağduru tehdit ederek kuyumcu dükkanına götürdüğü ve mağdura ait kart ile 85,00 TL değerinde altın aldırdığı, daha sonra kartın bakiyesini öğrenmek için bankamatikten sorgulama yaptığı ve kredi kartında 240,00 TL limit olduğunu görmesi üzerine yine aynı kuyumcuya gittikleri, mağdurdan kartı alan sanığın kredi kartının şifresini girerek bu kez 232,00 TL değerinde altın aldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinde yer alan ''Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki norm değerlendirilerek yapılan incelemede, olay günü sanığın mağduru tehdit ederek kuyumcu dükkanına götürdüğü ve mağdura ait kredi kartı ile kendisine altın almasını istediği,

mağdurun kredi kartının şifresini girerek kuyumcu dükkanından 85,00 TL değerinde altın aldığı ve sanığa verdiği, yapılan ilk alışverişte mağdura ait kredi kartının sanığın eline hiç geçmediği, sanığın kredi kartı bilgileri ve şifresinden de haberdar olmadığından eylemin yağma suçu kapsamında kaldığı, bu fiile ilişkin Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2014 tarihli ve 2014/89 Esas, 2014/125 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği, temyiz incelemesi sonucu mahkûmiyet kararının onanarak kesinleştiği gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı; açıklanan olayın akabinde kartta limit olup olmadığını kontrol etmek için sanığın mağdurdan kredi kartını aldığı ve ilk işlem sırasında öğrendiği şifreyi girerek ATM'den sorgulama yaptığı, limit olduğunu görmesi üzerine ise aynı tehdit fiilinin etkisi ile mağdurun rızası dışında ele geçirdiği kart ile yine aynı kuyumcudan şifresini sanığın girmesi suretiyle bu kez 232,00 TL değerinde altın aldığı olayda;

sanığın tehdit etmek suretiyle ele geçirdiği kredi kartı ile yaptığı 232,00 TL'lik alışveriş nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesi gereğince cezalandırılması yerine, zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı ikinci paragrafın hükümden çıkarılması, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı bir alt paragrafta yer alan ''3 yıl 1 ay 15 gün'' yerine ''2 yıl 6 ay''; ''5 gün'' yerine ''4 gün'', adli para cezasının 1 gün karşılığı miktarının belirlendiği paragrafta yer alan ''5 GÜN'' yerine ''4 GÜN'' ve ''100,00 TL'' ibaresi yerine ''80,00 TL'' yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,