Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3970 K.2023/2041

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ise karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanığın eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, araba ile seyreden sanığın, ağabeyi M.Z'yi darp etmesi nedeniyle aralarında önceye dayalı husumet bulunan mağdurun aracını görmesi üzerine yanında bulunan suça konu tüfekle mağdurun aracına 3 kez ateş ederek atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Olayın mağdur tarafından ihbarına, ihbar sonrası sanığın tespitine, sanığın aracında yapılan aramada üzerinde Remington ibaresi olan krom renkli tüfeğin bulunduğuna dair 13.03.2015 tarihli Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Mağdurun aracında meydana gelen zararlara ve olay yerinde bir adet boş BUGATTİ 12 ITALY ibaresi olan kartuş bulunduğuna ilişkin 13.03.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu Formu düzenlendiği anlaşılmıştır.

4. Sanığınaracında yapılan aramada üzerinde Remington ibaresi olan krom renkli tüfek ve olay yerinde bulunan bir adet boş BUGATTİ 12 ITALY ibaresi olan kartuşa dair İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 31.03.2015 tarihli raporda boş kartuşun suça konu tüfekten atıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

5. Sanığın eylemi gerçekleştirdiğini ikrar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığın suça konu tüfekle ateş etmek suretiyle mağdurun aracında zarara sebep olduğu eyleminin silahla tehdit suçunu ve ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturduğu, mala zarar verme suçu şikayete tabi olup, mağdurun kovuşturma aşamasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığın ikrara yönelik savunmaları, mağdurun aşamalardaki beyanları, Olay ve Olgular bölümünün ikinci, üçüncü, dördüncü bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur ile aralarında olay öncesine dayalı husumet bulunan sanığın, mağdurun aracını görmesi üzerine suça konu tüfek ile araca doğru ateş etmesi şeklindeki eyleminin belli kişiye karşı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereği aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1 .Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/643 Esas, 2016/230 Karar sayılı mala zarar verme suçundan kurulan kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,