Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4039 K.2023/6802

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 3091 sayılı yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararı ile sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.01.2021 tarihli, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Çivril İlçesi ... Mahallesi 123 ada 782 no'lu mera parseline bina, ahır ve bahçe duvarı yapmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnameye yönelik 6360 sayılı Yasayla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması ve 3091 sayılı Yasanın 15 inci madde ve birinci fıkrasında, "eylemin daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde" bu suçtan açılan davada anılan Kanunun uygulanacağının düzenlenmesi ve dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılmadan eksik araştırma ile karar verildiği anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. B.Katılan vekilin temyiz istemine yönelik

1. Sanık hakkında kurulan hüküm, CGK.nın 10.11.2015 tarih 2015/8-83 Esas - 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasayla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması ve 3091 sayılı Yasanın 15 inci madde ve birinci fıkrasında, "eylemin daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde" bu suçtan açılan davada anılan Kanunun uygulanacağının düzenlenmesi ve sanığın suça konu parseli babsının 1979 yılında köy muhtarından satın aldığını,

oturduğu evin 1980 yılında yapıldığına ilişkin savunması karşısında; dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılıp, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanığın bu yere tecavüz edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Suçtan zarar görme olasılığı bulunan Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR