Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4230 K.2023/7931

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ezine Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ezine 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir. 2. Sanığın temyiz istemi; haksız yere ceza verildiğine, zararı karşılamak istediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın, amcası olan katılana ait kredi kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullanarak, hesaptan para çekmesi ve alışveriş yapması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın anlatımını doğrulayan, Finansbank tarafından yazılan müzekkere cevabı, ATM'ye ait güvenlik kamerası görüntüleri ve sanığın inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanık müdafinin ve sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR