Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4790 K.2023/3187

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun (1412 sayılı Kanun) ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun (5271 sayılı Kanun) gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, kaybolmuş eşya üzerinde tasarruf, zincirleme başkasına ait kredi kartını izinsiz kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından açılan davaların yargılaması sonucu, mahkemenin 26.05.2015 tarihli kararı ile üzerine atılı kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedilip hükmün 5 yıl süre ile açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, yine sanık hakkında üzerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ve 187 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen bu kararlar 02.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükümlü vasisi tarafından gönderilen 20.08.2015 tarihli dilekçede oğluna vasi olarak atandığını, oğlunun aralıklarla çalışma bahanesi ile evden uzaklaştığını yine evden uzaklaştığı bir zamanda atılı suçları işlediğini ve kendilerinin yargılamadan haberlerinin olmadığını, oğlunun hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak düzeyde özürlü olduğunu bu nedenlerle ceza verilmemesinin gerektiğini, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir.

Yapılan incelemede kesinleşme sonrası dosyaya sunulan belgelerin 5271 Sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin (e) bendinde sayılan durumlardan olduğu anlaşıldığından, 5271 Sayılı Kanun'un 318 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteğinin kabule değer olduğu anlaşılmış yargılamaya yeniden başlanmıştır.

Bursa Adli Tıp Kurumunun 08.02.2016 tarihli sanık hakkında düzenlendiği adli tıp raporunda,"...'ün 20.10.2014 tarihinde işlemiş bulunduğu suça karşı ceza ehliyeti tam olup, hakkında TCK’nun 32/1-2. maddelerinin tatbikine mahal bulunmadığı kanaatini bildirir rapordur" şeklinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında mahkemesince, 22.03.2016 tarihinde sanık hakkında verilen cezayı etkileyecek bir durum bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında mahkememizce verilen 26.05.2015 tarih, 2014/505 Esas, 2015/377 Karar sayılı kararının onaylanmasına dair hüküm kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz isteği;suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 318 inci maddesinin birinci fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir...” ve 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” düzenlemelerine yer verilmiştir.

2. Bu düzenlemeler ile aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır. Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve mahkumiyet kararında görev yapan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararda görev yapamayacağının kabul edilmesi gerekmektedir.

3. Somut olayda; hükümlü hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, kaybolmuş eşya üzerinde tasarruf suçlarından verilen Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünde görev alan hakim ...'ın, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin aynı mahkemenin 22.03.2016 tarihli ek kararında da görev yaptığı anlaşılmakla;

adı geçen hâkimin, dava ile ilgili yargılama yaparak ulaştığı kanaatini ilk hükümle dosyaya yansıtması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede önceki kanaatinden etkilenebileceği dikkate alınarak, farklı hâkim tarafından istem hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR