Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4838 K.2023/8039

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5 yıl 10 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, başka bir suç nedeniyle hakkında soruşturma yürütülen sanığın aracının torpido kısmında sahte 67 adet 100,00 TL, 2 adet 200,00 TL, 20 adet 50,00 TL, 18 adet 100 Dolar bulunması üzerine parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan 26.11.2015 tarihli ön ekspertiz raporu ile Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Gaziantep şubesinden alınan 04.04.2016 tarihli rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahte olarak üretilmiş parayı nakletmek ve muhafaza etmek suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR