KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/4921 E., 2023/1380 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/120 E., 2015/900 K.
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
540 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/120 Esas, 2015/900 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığı, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; yaşanan tartışma esnasında sanığa ait silahla havaya ... edilmesi ve akabinde yapılan aramada sanığın ikametinde bir adet kaleşnikof marka silah ve 50 adet mermi ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
2. 13.01.2014 tarihli arama tutanağında sanığın ikametinde yatağa saklanmış vaziyette kaleşnikof marka tüfek ve 50 adet fişek ele geçirildiği anlaşılmış olup sanık savunmasında silahın kendisine ait olduğunu belirtmiştir.
3. 31.01.2014 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Uzmanlık Raporuna göre bahse konu tüfek ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak nitelikte olduğu ve söz konusu tüfeğin aynı yasanın 12 nci maddesinin 4 üncü maddesinde belirtilen vahim silahlardan olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Emanete kayıtlı silahın müsaderesi konusunda 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen kolluk görevlilerince düzenlenen 13.01.2014 tarihli tutanak, 31.01.2014 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Uzmanlık Raporu, sanığın aşamalardaki ikrar içeren beyanları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suça konu tüfeğin sanığa ait olduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,
vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/4921, K. 2023/1380, 15 Mart 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama