Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5035 K.2023/5944

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın katılanın tapulu arsasına herhangi bir hakka dayanmaksızın girmek ve reklam tabelası koymak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2.Sanık tevil yollu suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

İddianame anlatımı, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, olay yeri fotoğrafları, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait suça konu arsasına herhangi bir hakka dayanmaksızın girmek ve reklam tabelası koymak sureti tecavüz ettiği anlaşılmıştır. Sanığın suça konu araziye 15-20 yıldır iş yerine ait tabelayı koymak suretiyle yüklenen suçu işlediği ve sanığın suçu ikrar ettiği gözetilmeden sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsuru olan taşınmazı sahiplenme kastının bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık olduğu suç işleme kastı olmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR