Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5221 K.2023/1131

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bucak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun( 5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/865 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların yalan tanıklık suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı yalan beyanda bulunmak suçunu da işlediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/235 Esas sayılı basit yaralama dosyasında tanık olarak verdikleri ifadelerinde, kendilerini okul müdürü tanık ...'ın okuldaki odasına çağırdığını, ancak tanık ...'in savcılığa 17.06.2015 tarihinde verdiği ifadesinde; şüphelileri kesinlikle yanına çağırmadığını, kaldı ki zaten okula dahi gelmelerini istemediğini beyan etmesi karşısında yalan tanıklık suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/235 Esas, 2015/546 Karar sayılı ilamı ile katılan hakkında basit yaralama suçundan 2.000,00 TL adli para cezası verilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Tanık H.K mahkemedeki beyanında sorumlu öğretmene mezun öğrencileri odasına çağırmasını söylediğini, bizzat kendisinin çağırmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılana yönelik gerçekleştirilen yaralama eylemi ile ilgili sanıklar bildiklerini anlatmışlar, dosyada mevcut deliller ışığında hüküm tesis edilmiştir. Şikayet konusu olan okula ne şekilde gittikleri, kimin onları çağırdığının bir önemi olmadığı gibi yapılan yargılama sonunda mahkemece sanıkların beyanlarının katılan ve D. F. Ö. Arasında görülen davanın sonucuna etkisi olmayacağı, anlaşılmakla mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR