Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/527 K.2023/6991

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, birleştirme kararı verilmesi gerektiğine, teşhis işleminin usulüne uygun olmadığına ve sair ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müşteki adına sahte olarak oluşturulan banka kartını kullanarak yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

2. Müştekinin 6019 **** **** 4574 nolu banka kartının 05.04.2013 tarihinde saat:20:00-20:15 arasında D2751 Antalya Yeni Hal ATM'sinde kopyalandığı banka tarafından bildirilmiştir.

3. Müştekinin 6019 **** **** 4574 nolu banka kartı ile ... Market isimli işyerine ait pos cihazı ile 09.04.2013 tarihinde saat:18:29:28'de 4.900,00 TL'lik çekim işlemi yapıldığı banka tarafından bildirilmiştir.

4. ... Market isimli işyerine ait pos cihazının bağlı olduğu banka tarafından 4.900,00 TL'lik işleme ilişkin sunulan slip fotokopisi üzerinde kart sahibi ismi olarak ... ismi yazılı olduğu belirlenmiştir.

5. 09.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda; müştekiye ait banka kartı bilgilerinin kopyalandıktan sonra manyetik şeridinde bulunan kart sahibi “isim/soyisim” bölümünün değiştirilerek çekim yapılmasının mümkün olduğu bildirmiştir.

6. Tanık ... sanığa ait fotoğraf üzerinden banka kartı ile çekim yapan kişinin sanık ... olduğunu belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında sahte karat bulundurma eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zamanaşımı süresince işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1. Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, başkasına ait kimlik bilgileriyle sahte bir banka veya kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu,

kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartın değişik zamanlarda sahte olarak üretilmesi veya oluşturulması durumunda aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin, sahte olarak oluşturulan kartların para çekme veya alışveriş harcamalarında kullanılması halinde ise, banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle;

Dosya ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mağdur banka olan Denizbank A.Ş'ye yönelik sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiaları ile ilgili 25-31.03.2013, 07-12.04.2013 suç tarihli eylemlerine ilişkin 21.08.2013 ve 25.10.2013 tarihli iddianameler ile Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/627 Esas sayılı davaların açıldığı, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarih, 2013/627 Esas, 2014/304 Karar sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama neticesinden sanık hakkında Denizbank A.Ş'ye karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile

mahkumiyetine karar verildiği, ve ilgili hükmün temyiz edilmesi üzerine onama kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla; mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdur bankaya karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu yoksa zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti,

hukuki ve fiili kesinti olmadığının tespiti halinde sanığın kastının ağırlı ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve hapis cezasının miktarı dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına imkan bulunmadığı anlaşıldığından, 1. fıkrada belirtilen husus dışında sanığın sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 2 nci fıkrasında açıklanan nedenlerle Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,