Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/531 K.2023/6430

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.02.2015 tarihli iddianamesi ile; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. B. Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istekleri; 1. Katılan ile aralarındaki hukuki ilişki nedeni ile katılanın rızası dahilinde kredi kartından para çekildiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Katılanın zararını karşılamaya hazır olmasına rağmen tarafına fırsat ve süre verilmediği nedenlerine dayanmaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığa ait firmanın telefonundan aranılarak banka masraflarını almasına yardımcı olunacağı söylenerek Ziraat Bankası'ndan verilme kredi kartı bilgileri talep edilen katılanın, sanıkla bu kart bilgilerini paylaşması üzerine sanığın suça konu kredi kartı bilgileriyle katılanın bilgisi ve rızası dışında suç tarihinde gittigidiyor.com isimli internet sitesinden 450,00 TL alışveriş gerçekleştirmesi suretiyle menfaat elde ettiği iddiasına ilişkindir

IV. GEREKÇE

A. Sanığın 1ve 2 nolu temyiz sebepleri yönünden

Oluşa ve dosya kapsamına göre;olay tarihinde sanığın, katılanı arayarak banka masraflarını almasına yardımcı olabileceğini söyleyerek katılana ait Ziraat Bankası'ndan verilme kredi kartı bilgilerini öğrendiği ve bu bilgiler ile gittigidiyor.com isimli internet sitesinden 450,00 TL tutarında alışveriş yaptığı ve karar tarihine kadar katılanın zararının giderilmediği somut olayda;

Her ne kadar sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanığın sahibi olduğu Tağrıkulu Danışmanlık isimli şirketçe verildiğini iddia ettiği danışmanlık hizmetine ilişkin herhangi bir belgeyi dosyaya sunmamış olması, katılanın kredi kartından bilgisi ve rızası dışında gittigidiyor.com isimli internet sitesinden 450,00 TL tutarında alış veriş yapılmış olması karşısında; sanığın katılana ait kartının bilgilerini ele geçirerek kart sahibinin rızası olmaksızın kartı kullanarak kendisine yarar sağladığı anlaşılmakla sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği sabit görülmüş, sanığın 1 ve 2 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanığın 3 nolu temyiz sebepleri yönünden

Sanığın aşamalardaki sorgu ve savunmasında; katılanın uğradığı zararı gidermek istediğine dair herhangi bir beyanın bulunmadığı kaldı ki 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık müessesesinin hüküm verilinceye kadar gerçekleşebileceği, bu nedenle temyiz aşamasında katılanın zararının giderilmesinin etkin pişmanlık yönünden değerlendirmeye alınamayacağından sanığın 3 no'lu temyiz isteği reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı ise de, bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenleAnkara 34. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.02.2016 tarihli kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, aynı Kanun'un 62. maddesi ile belirlenen 5 günün 4 güne, 52 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 100,00 TL adli para cezasının ise 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,