Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/532 K.2023/6700

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2015 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; delil yetersizliğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdurun işlettiği işyerinden 1 adet sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki para ile alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 16.02.2015 tarihli tutanak, tanık ....'nin beyanı, mağdurun alınan beyanı, 26.08.2015 tarihli tutanak ile T.C. Merkez Bankasından alınan 26.02.2015 tarihli rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, işyerinde yer alan güvenlik kameralarından da tespit edildiği üzere, sahte olarak üretilmiş para ile mağdurun işlettiği işyerinden alışveriş yaparak üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR