Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5621 K.2023/8905

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hapis cezasının 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; Atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahte para tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. D. Pizza isimli işyerinde çalışan ... ve ... isimli şahısların, 28.02.2014 ve 09.03.2014 tarihlerinde sanığın kendisini ... Dağdelen olarak tanıtıp pizza siparişi verdiğini, sanığın verdiği adrese gittiklerinde pizzayı sokaktan teslim aldığını, verdiği paraların sahte olduğunu belirterek müracaatta bulundukları belirlenmiştir.

3. 10.03.2014 tarihli teşhis tutanakları ile işyeri çalışanları ... ve ...'in kendilerine sahte para veren şahsın sanık olduğuna dair kesin ve net olarak teşhiste bulundukları belirlenmiştir.

4. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Denizli Şubesinin 09.10.2014 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 28.02.2014 tarihli olayda sanık tarafından verildiği belirlenen bir adet A437 707 003 ve A437 707 703 seri numaralarını haiz 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçtan zarar görenlerin anlatımları, teşhis tutanakları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın her defasında aynı yöntemle, farklı isim ve adres kullanarak verdiği siparişler karşılığında sahte banknot tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR