Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5986 K.2023/5652

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hacıbektaş Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3600 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılanın fiilen kullanımında olan taşınmaza çadır kurup yerleşerek tarlaya su çeşmesi, seyyar tuvaletler ve banyolar yaptırarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, katılanın fiili kullanımında olan taşınmazı malikmiş gibi kısmen işgal ederek katılanın taşınmazdan yararlanmasına engel olduğu ve katılana ait olan tasarruf yetkisini kısıtladığı anlaşılmakla; bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR