Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/654 K.2023/6729

Sanık müdafiinin 10.11.2014 tarihli dilekçesi; temyiz ve eski hale getirme niteliğinde olup, eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre, hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olup, mahkeme tarafından verilen eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 02.03.2016 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olmakla yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 09.07.2014 tarihli gerekçeli kararın posta yolu ile bizzat sanığın eşi ... Demir'e tebliğ edildiğine ilişkin 12.03.2015 tarihli tebliğ mazbatasındaki imzanın sanığın eşine ait olup olmadığının tespit edilemediğine ilişkin Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 11.02.2016 tarihli raporunda sanığın eşine ait imza örnekleriyle tebligat evrakındaki imzaların benzerlik içermemesi, elinden çıkmadığının mümkün ve muhtemel olduğunun tespit edilmesi karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.07.2012 tarihli iddianamesi ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.07.2013 tarihli kararı ile katılana yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istekleri

1. Katılana ait kredi kartının sanığın bilgisi dışında kullanılması nedeniyle atılı suçu işlemediğine, 2. Katılanın zararını gidermesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve re'sen değerlendirilecek diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay ,sanık ile aynı işyerinde çalışan katılana ait ... A.Ş. tarafından gönderilen kredi kartının sanık tarafından teslim alınarak kredi kartıyla katılanın bilgisi ve rızası dışında POS cihazından çekim yapmak suretiyle menfaat sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin (1) nolu Temyiz Sebebi Yönünden

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'ın sanığın taşeronluk yaptığı işyerinde sanık ile çalıştığı sırada katılan ...Ş.'den kredi kartı başvurusunda bulunduğu, ancak kredi kartı gelmeden işyerinden ayrıldığı, ardından katılana ait kredi kartının işyerine geldiği ve sanık tarafından teslim alındığı, daha sonra katılanın bilgisi ve rızası dışında kredi kartından işyerindeki POS cihazından 3.000,00 TL'lik çekim işlemi yapıldığı somut olayda;

sanığın soruşturma aşamasında katılana ait kredi kartının işyerinde çalışan ... isimli şahıs tarafından işyerine ait POS cihazında kullandığını beyan ettiği ancak ... isimli şahsın açık kimlik bilgilerini bildirmediği, kovuşturma aşamasında ise ... ... isimli çalışanının katılanın kredi kartını çekmeceden alarak izinsiz çekim işlemini gerçekleştirdiğini belirterek aşamalarda değişen ve çelişen anlatımlarda bulunduğu, katılanın ise kredi kartının sanığa teslim edildiğine dair cep telefonuna mesaj gönderildiği ve sanığın kredi kartını kullandığını kendisine ikrar ettiğine dair istikrarlı beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek sanığın bu suretle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği sabit görülmüş ve (1) nolu temyiz itirazı reddedilmiştir.

B. Sanık müdafiinin (2) nolu Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık savunmasında; katılanın zararını ödediğini beyan etmiş ise de, katılanın zararının giderilmediği yönünde anlatımda bulunduğu, sanığın katılanın zararını giderdiğine ilişkin herhangi bir belge ibraz etmediği, bu konuda 28.03.2013 tarihli celsede tanık bildiriminde bulunacağını belirttiği ancak tanık bildiriminde de bulunmadığı, bu haliyle sanığın katılanın zararını gidermediği ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla sanık müdafiinin (2) nolu temyiz itirazı reddedilmiştir.

C. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR