Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7154 K.2023/3237

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi lehine olan hususların göz önünde bulundurulmadığına, lehine olan hususların değerlendirilmesi gerektiğine, suçsuz olduğuna tanık beyanını kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın katılana ait taşınmaza yonca ekerek işgal edip tarlayı boşaltmayarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği ve şikayet tarihinden iki ay kadar öncede sanığın katılana tokat atarak yaraladığı iddiasına ilişkindir. 2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış suça konu tarlanın tamamında 10-30 cm büyüklüğünde yonca ekili olduğuna ilişkin tutanak tutmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın katılana ait taşınmazı herhangi bir hakka dayanmadan işgal ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.216 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "..Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,...’nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın ikrar yollu beyanı ve tanık ile katılan beyanı ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görüldüğünden 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesini birinci ve ikinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne,

5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirilmesi neticesi 5 günün 4 güne ve 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 100,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,