Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7800 K.2023/7968

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 27.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve güveni kötüye kullanma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli, 2014/1096 E. 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kül halinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan bahisle, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz sebepleri 1. Kollukta tarafına işkence ve baskı yapıldığı için eylemi ikrar etmek zorunda kaldığına, oysa ki atılı suçu işlemediğine, 2. Aksi kanaat halinde hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine İlişkindir

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri

1. Sanığın, banka kartını birden fazla kullanması ve müştekiye verdiği 4.450,00 TL zarar gözetilerek temel ceza tayin olunurken asgari hadden bir miktar ayrılınması gerektiğinin düşünülmemesi, 2. Sanık hakkında geçici olarak teslim aldığı banka kartını iade etmediğinden bahisle güveni kötüye kullanmak suçundan da kamu davası açıldığı halde diğer suçun kapsamında olduğundan bahisle bu suçtan karar verilmemesi, Hususlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kartını kaybettiğini, memleketinden para geleceğini söyleyen sanığın, paranın katılanın hesabına yatırılması ve onun kartı ile çekmesi konusunda istekte bulunduğu, bu şekilde katılandan kartı alan sanığın, kartı kaybettiğini söyleyerek farlı tarihlerde para çektiği iddiasına ilişkindir. 2. Katılana ait Denizbank TR 69 0013 **** **** **** 6000 01 numaralı banka kartından, 10.10.2014 tarihinde 1.400,00 TL, 11.10.2014 tarihinde de 2.000,00 TL para çekildiğine dair hesap özeti dökümü ve yazı cevapları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz sebepleri yönünden

1. Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile; sanık ile katılanın aynı otelde çalıştıkları, olay tarihinde sanığın kartını kaybettiğini, memleketinden para geleceğini söyleyerek, paranın katılanın hesabına yatırılması ve onun kartı ile çekmesi konusunda istekte bulunduğu, bu şekilde katılandan kartı alan sanığın, kartı kaybettiğini söyleyerek Denizbank TR 69 0013 **** **** **** 6000 01 banka kartından, 10.10.2014 tarihinde 1.400,00 TL, 11.10.2014 tarihinde de 2.000,00 TL para çektiği, sanık her ne kadar duruşmada alınan savunmasında suçlamayı kabul etmemiş ise de; kollukta alınan ifadesinde eylemini ikrar ettiği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin

Yargılama sürecinde, zararı karşıladığına dair herhangi bir belge ya da dekont sunmayan sanık hakkında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulamamasına yönelen mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yönünden

1. Ceza miktarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine uygun olarak suçun işleniş biçimi dikkate alınmak suretiyle sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına yönelik mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın ayrıca güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 gün, 2010/7 Esas, 2010/65 Karar no'lu ve 04.03.2014 gün, 1439/104 sayılı ilamında belirtildiği üzere, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu, Yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında banka veya kredi kartı ya da kart bilgilerinin hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "her ne surette olursa olsun" ifadesinin ise banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı ve yalan boyutunu aşan hileli yalan ve hareketlerle bir kimseyi aldatarak kartın ele geçirilmesi halinde dolandırıcılık suçunun oluşacağı cihetle,

Somut olayda; sanığın, aynı iş yerinde çalışması nedeni ile tanıdığı katılanı, "kartını kaybettiği ve kendisine para geleceği, bu yüzden karta ihtiyacı olduğu" hilesi ile kandırarak, iradesini fesada uğratmak suretiyle suça konu kartı alması şeklindeki eylemi, ayrıca dolandıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, eylemin kül halinde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu kabul edilerek tek suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

C. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık ve Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR