Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7925 K.2023/4005

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çine Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi ve 298 sayılı Seçim Kanunu'nun (298 sayılı Kanun) 171 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası (b) bendi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanık hakkında kasıt yokluğu nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı gerekçe ile ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtilerek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın seçim günü, Sarıköy mahallesinde bulunan seçim alanına 50 metre mesafedeki tarlasına giren domuzlara ateş ettiği belirtilerek, kolluk tarafından 01.11.2015 tarihli zabıt tutulmuştur. 2. Tanık M.E mahkeme huzurunda alınan beyanında, sandık başında beklerken silah sesi duyup baktığında, domuzun sanığa saldırdığını gördüğünü belirtmiştir. Tanık Y.K ise, sanığın domuzları çıkarmak için kendisini çağırdığını, birlikte tarlaya gittiklerini, saldıran domuza karşı sanığın ateş ettiğini beyan etmiştir. 3. Sanık savunmasında mısır tarlasına giren domuzlara ateş ettiğini, birini vurduğunu, seçim günü olduğu için kolluğun işlem yaptığını belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme gerçekleşmesi muhakkak bir tehlike karşısında, tehlikeden kurtulmak amacıyla suç işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR