Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8033 K.2023/9713

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Midyat Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve fuhuş suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi, suç kastı bulunmadığına, amaçlarının gezmek olduğuna ve sübuta ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz istemi, İlhan'ın "kız kaçırdım bana yardım et" demesi üzerine yardım etmek amacıyla yanlarında olduğuna, atılı suçları işlemediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurenin Nevşehir ilinde otogarda tanıştığı sanık ... ile birlikte Midyat ilçesine geldikleri, burada bir internet kafede sanık ... ile buluştukları, sanık ...'ın mağdureye erkeklerle yatacağını söylediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanık ...'ın bileğinden tutup iki tokat attığı ve ayrılmasına engel olduğu,

ardından sanık ...'in telefonla görüşmesi sonucunda kafeteryaya gelen 3 yabancı erkekle araçla ayrıldıkları ve tenha bir arazide mağdurenin cinsel ilişkiye girmesi karşılığında sanık ...'in 150,00 TL para aldığı sonrasında sanıklar, tanık M.Ö. ve tanık O.G. vasıtasıyla TOKİ konutlarından ev kiralayıp mağdureyi burada tutarak para karşılığı cinsel ilişkiye girmesi için zorladıkları ve parayı da yine sanık ...'ın aldığı, katılanın 23.02.2013 günü telefonla eski eşine ulaşarak yardım istemesi üzerine polise yapılan ihbar sonucunda mağdureye ulaşıldığı ve sanıkların bu suretle atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 23.02.2013 tarihli ihbar tutanağına göre, saat 18.30 sıralarında Mardin ili Midyat TOKİ konutlarındaki belirtilen adreste ... isimli bir bayana zorla fuhuş yaptırıldığının beyan edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, bakkala gitme bahanesiyle evden çıkan katılan Mübeyra'ya ulaşıldığı belirtilmiştir.

3. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, birbiri ile ve maddi vakıalarla uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4. Tanık O.G. Sanıkların ev kiralamak istediğini kendisinin de telefon numarası verdiğini, tanık M.T.P, sanık ...'ın yanındaki bayanın öğretmen olduğunu, Mardin'e tayini çıktığını, ev kiralayacaklarını söylemeleri üzerine aracıyla Midyat'a yakın bir köye bıraktığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden; Suçun basit hali için öngörülen temel cezanın alt sınırı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 196 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığa müdafii atanması zorunlu olmadığından Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, ihbar tutanağı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında Fuhuş suçundan kurulan hükümlere yönelik; Sanıkların cebir ve tehdit eylemlerinin yoğunluğu ve bu eylemlerin sonuçları ile tüm dosya kapsamına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bir kat arttırım yapılmasında ise belirsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı fuhuş suçunu işlediklerine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR