Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8104 K.2023/10489

Mağdurlar vekillerinin temyiz istekleri yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.02.2022 tarih 2022/9-24 Esas ve 2022/115 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 15 yaşından küçük kişiler ile ilgili olarak mağdurun velisi ile mağdura 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca görevlendirilen vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdurlar adına şikâyet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcilerine ait olması,

yasal temsilcileri olan mağdurların anne ve babalarının ise şikâyetçi olmamaları karşısında, mağdurlara atanan zorunlu vekillerin hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddeleri uyarınca, mağdurlar vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz yönünden ise, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2015 tarihli iddianamesiyle, eziyet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında eziyet suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, şikayet yokluğuna, tanıklar dinlenilmeden eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir. B. Mağdurlar vekillerinin temyiz istekleri; sanığın daha fazla miktarda ceza ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurların sınıf öğretmeni olan sanık ...'in, mağdurları tekme ve tokat ile dövdüğü, "öküzler" diyerek hakaret ettiği ve saçlarını çektiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurlar Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.02.2022 tarih 2022/9-24 Esas ve 2022/115 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 15 yaşından küçük kişiler ile ilgili olarak mağdurun velisi ile mağdura 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca görevlendirilen vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdurlar adına şikâyet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcilerine ait olması,

yasal temsilcileri olan mağdurların anne ve babalarının ise şikâyetçi olmamaları karşısında, mağdurlara atanan zorunlu vekillerin hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca, mağdurlar vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un "Eziyet" başlıklı 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında eziyet suçunun maddi unsuru, “bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmek” şeklinde belirtilmiş, ancak bu davranışların ne olduğu somut olarak ortaya konulmamıştır. Ancak maddenin gerekçesinde; eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerektiği belirtilmiştir.

Eziyet serbest hareketli bir suçtur. Mağdurun gerek bedensel gerek ise ruhsal yönden acı çekmesine neden olacak, mağdurda utanma, korku, acizlik ve değersizlik duygusu uyandırıp onurunu zedeleyecek hareketler eziyet kapsamındadır. Bu suç tipinde mağdur, objektif olarak aşağılayıcı ve ceza verici hareketler aracılığıyla, insan olma niteliğinin gerekli kıldığı düzeyin objektif olarak altında kalan ve kişiliğinin derhal ya da ileride gelişebilmesi için gerekli olan dengeye olarak etki edebilecek muamelelere tabi kılınmaktadır.

Eziyet teşkil eden fiiller, kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Eziyetten söz edebilmek için, maddenin gerekçesine göre eziyet oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Sistematik olmaktan kastedilen, mağdura karşı yapılan birden fazla saldırının, genel bir tutum çerçevesinde gerçekleştirilen davranışların bir parçası olması ya da önceden kararlaştırılmış, organize ve düzenli bir seyir izlemesidir. Sistematik olma hali, hareketlerin eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığını tespite yarayan kriterlerden biridir.

Hareketlerin sistematik biçimde uygulanması, mağdura yönelik davranışların belli bir süreç içinde düzenli ve bir bütünlük arz eder biçimde yapılmasını gerektirir. Bu sebeple mağdura yönelik hareketler, fail tarafından bilerek ve istenerek belirli bir süreçte genel bir tutum çerçevesinde bir bütünün parçası olarak veya belirli bir plan dahilinde işlenirlerse eziyet suçu oluşur.

Burada çeşitli nitelikteki hareketler objektif olarak belirli bir şiddeti içermekte, asgari düzeyde bir ağırlığa ulaşmaktadır. Hareketler bir bütün halinde objektif olarak eziyet teşkil edecek boyuta ulaştığında, başka bir deyişle asgari bir düzeyde şiddete ulaştığında suç tamamlanmış olacaktır.

2. Dosya kapsamında, sanık ...'in, mağdurları yaraladığına ilişkin herhangi bir mağdur hakkında alınmış adli muayene raporu bulunmadığı gibi, mağdurların iddia olunan olayları velilerine de anlatmadıkları anlaşılmakla, sanığın sistematik bir şekilde mağdurları yaraladığına, hakaret ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde eziyet suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabul ve uygulamaya göre ise, sanık hakkında eziyet suçundan her bir mağdura yönelik ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kurulan tek bir mahkûmiyet hükmünden zincirleme suça ilişkin düzenleme uyarınca arttırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdurlar Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik mağdurlar vekillerinin hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca, mağdurlar vekillerinin temyiz isteklerinin Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden