Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8979 K.2022/8504

...

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

tekerrüre esas alınan ilamların ise TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve bu suçun ise hükümden sonra 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,

ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2008 tarih, 2007/288 Esas – 2008/13 Karar sayılı ilamı ile verilip 19.01.2010 tarihinde kesinleşen ve 24.02.2015 tarihinde infaz edilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2008 tarih, 2007/288 Esas – 2008/13 Karar sayılı ilamı ile verilip 7 yıl 6 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu ./..

S/2