Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9284 K.2023/3810

Maliye Hazinesi temsilcisi tarafından 10.05.2016 tarihinde katılma talebini içerer dilekçe verildiği mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla; Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı kararları gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keskin Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel

kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz. suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Hazinesi temsilcisinin temyiz istemi kararın eksik incelemeyle verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın köy boşluğuna ev yaparak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece keşif yapılmış teknik bilirkişi raporunda sanığa ait evin 182 ada 1 numaralı parsel içinde kaldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa ait suça konu evin sanık ... müştereklerine ait eski 1258 yeni 182 ada 1 numaralı parsel içinde kaldığı köy tüzel kişiliğine ait yere tecavüz etmediği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın Maliye Hazinesi temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR