Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9341 K.2023/8879

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereği indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 ay 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek eksik ceza tayini nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların internet kafede bulunan bilgisayardan katılana ait kredi kartı bilgilerini kullanarak birden fazla siteden alışveriş yaptıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki birbirleriyle tutarlı anlatımları, mağdura ait kredi kartından yapılan harcamalara ilişkin İş Bankası A.Ş.'nin 04.10.2014 ve 27.10.2014 tarihli yazı cevapları, 26.01.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı, tanık N.D.'nin beyanı, tanık Ş.S.G.'nin soruşturma aşamasında alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Ancak, sanıkların www.....com, ....com ve www.....com siteleri ile ... isimli işyerinden yaptıkları harcamalara ilişkin olarak, ilgili işyerleri ve İş Bankası A.Ş. yazı cevaplarına göre, siparişlerin iptal edilerek ürün teslimatlarının yapılmadığı, yine ... isimli işyerinden yapılan işlem tutarının kredi kartına borç olarak yansımadığının bildirilmiş olması ve sanıkların menfaat temin etmediklerinin anlaşılması karşısında, teşebbüs aşamasında kalan eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 35 inci maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre ise,

3. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmaları yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,