Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/963 K.2023/6726

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Beypazarı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.11.2015 tarihli kararı ile şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında;

A. Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesi gereğince 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğu nedenine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın eşine ait olan emekli maaşını banka kartıyla ATM cihazından çekmek istediği sırada yardım etme bahanesiyle katılanın arkasında bekleyen sanığın cihazda devam eden işlemde ATM cihazının parayı vermediği şeklinde yanıltarak katılana yanlış işlem yaptığını ve tekrar işlem yapması gerektiğini belirttiği, daha sonra kartın cihazın içinde kaldığını söyleyerek banka görevlilerine haber vermesi gerektiğini söylediği,

katılanın sanıktan görevlilere haber vermesini istemesi üzerine de görevlilerin gelmediğini, eşinin kartını kullanan katılana eşini getir kartı sana vermezler şeklinde beyanda bulunarak katılanın ATM cihazından uzaklaşmasını sağladığı, cihaz içinde bulunan ve devam eden işlemi gerçekleştirerek katılanın bilgisi ve rızası dışında tek seferde 4.700,00 TL para çektiği ve cihazdan çıkan kartı aldığı, bu suretle dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede

1. Sanığın temyiz talebi yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 gün, 2010/7 Esas, 2010/65 Karar no'lu ve 04.03.2014 gün, 1439/104 sayılı ilamında belirtildiği üzere, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu, Yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "her ne surette olursa olsun" ifadesinin ise banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı cihetle,

Somut olayda; katılanın eşine ait banka kartıyla para çekmek amacıyla Beypazarı Ziraat Bankası ATM'sine geldiği, ATM cihazı ile işlem yapmakta zorlandığını fark eden sanığın katılana önce telkin ve tavsiyede bulunduğu katılanın hesabında 4.700,00 TL parasının olduğunu gördüğü, katılanın cihaz tarafından paranın hepsini çekmek isteyip istemediğini sorunca evet butonuna bastığı ancak paranın çıkmadığı, bu sırada arkasında bulunan sanığın ''yanlış işlem yaptınız parayı vermez tekrar işlem yapın'' dediği, sanığın tekrar katılanın yanına gelerek kartı kaptırdınız kartı vermez şeklinde beyanda bulunduğu ve ATM cihazında işlem yapmaya başladığı,

sanığın katılana " buradan ayrılıp banka görevlilerine haber verin" şeklinde belirttiği, katılanın ''siz haber verebilir misiniz'' demesi üzerine sanığın "görevliler gelmemiş" dediği, sanığın katılana paranın kimin maaşı olduğunu sorduğu, katılanın eşinin maaşı olduğunu beyan etmesi üzerine sanığın bu kez eşini getir sana kartı vermezler şeklinde beyanda bulunduğu ve bu suretle sanığın hileli hareketlerle katılanı aldatarak banka kartını ele geçirdiğinin

katılanın aşamalardaki anlatımı, sanık savunması ve ATM kamera görüntüleriyle sabit olması karşısında; dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Diğer Yönlerden;

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine ancak;

Sanığın adli sicil kaydında İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 kesinleşme tarihli, 2010/184 Esas, 2010/1339 Karar sayılı kararıyla nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden suç tarihinden sonra kesinleşen ve tekerrrüre esas olmayan İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 kesinleşme tarihli, 2014/238 Esas, 2014/376 Karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanıması suretiyle yarar sağlama suçu yönünden yapılan incelemede;

1. Sanığın temyiz talebi yönünden;

Sanığın hileli hareketlerle ATM cihazı içinde kalmasını sağladığı banka kartıyla devam eden işlemi gerçekleştirerek katılanın bilgisi ve rızası dışında tek seferde 4700,00 TL para çektiği ve cihazdan çıkan kartı aldığının sanığın samimi ikrarı, katılanın anlatımı ve bu ikrar ile anlatımı destekleyen kamera görüntüleriyle sabit olması karşısında;sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Diğer Yönlerden;

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine ancak;

Sanığın adli sicil kaydında İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 kesinleşme tarihli, 2010/184 Esas, 2010/1339 Karar sayılı kararıyla nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden suç tarihinden sonra kesinleşen ve tekerrrüre esas olmayan İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 kesinleşme tarihli, 2014/238 Esas, 2014/376 Karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de bu hususun 1412 sayılı Yasa'nın 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Dolandırıcılık Suçu Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde A-2 numaralı bentte açıklanan nedenle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.11.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının A-10 bendinde tekerrüre ilişkin kısmın tamamen çıkartılarak yerine '' Sanığın İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 kesinleşme tarihli, 2010/184 Esas,

2010/1339 Karar sayılı kararıyla nitelikli hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' cümlesinin eklenmesi sureti ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanıması suretiyle yarar sağlama suçu yönünden yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde B-2 numaralı bentte açıklanan nedenle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.11.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının B-10 bendinde tekerrüre ilişkin kısmın tamamen çıkartılarak yerine'' Sanığın İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 kesinleşme tarihli, 2010/184 Esas,

2010/1339 Karar sayılı kararıyla nitelikli hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' cümlesinin eklenmesi sureti ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,