Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9632 K.2023/3485

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşova Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın 05.12.2015 tarihinde Geydoğan Köyünde bulunan tarlasında elindeki av tüfeği ile ateş ettiği ve kendisini yaraladığı iddiasına ilişkindir.

2. 05.12.2015 tarihli kolluk tutanağı ve Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.12.2015 tarihli raporu dosyadadır.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanığın köyden 2 km uzaklıkta meskun mahal sayılmayan boş tarlada, av tüfeği ile 2-3 el ateş ettiği, kendisini yaraladığı, olay yerine en yakın evlerin 700-800 metre uzaklıkta olduğu ve kış ayları olduğundan evlerin boş olduğu anlaşılan olayda; sanığın eyleminin kişiler yönünden tehlike, korku ya da paniğe neden olmayacağı, dolayısıyla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR