Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1052 K.2024/2956

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/245 Esas, 2021/391 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.07.2021 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve kararın 02.07.2021 tarihli ve 2021/887 Esas,

2021/907 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği anlaşılmıştır. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının tekerrüre esas alınanın uyarlama yargılaması sonrası yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin talebine Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli ek kararı ile reddine karar verilmiştir.

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının red kararına itirazı üzerine Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/399 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/26834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27723 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27723 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/9317 esas, 2021/12242 karar sayılı ilamında yer alan "....hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp ilgili ilamın kesinleşme tarihi değişmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmış..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2016 tarihli ve 2016/526 esas, 2016/657 sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği,

hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi nedeniyle sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılması sonucu Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve 2016/526 esas, 2016/657 sayılı kararı ile 03/11/2016 tarihli kararın kaldırılarak sanığın hapisten çevrili 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ve doğrudan verilen 20,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu kararın ise 03/12/2020 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla tekerrüre esas alınan ilamın uyarlama yargılaması sonucunda kesinleşme tarihinin incelemeye konu suçun işlendiği 26/03/2017 tarihinden sonra olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas nitelikte olan 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesine muhalefet suçundan mahkumiyetine dair Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/51 esas ve 2016/180 sayılı ilamın bulunduğu dikkate alınarak, sanık hakkında tekerrüre esas nitelikteki anılan mahkemenin 10/05/2016 tarihli ve 2016/51 esas ve 2016/180 sayılı ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 inci maddesinin ikinci fıkrasında;

"Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.”

Şeklinde düzenlemenin bulunduğu belirlenmiştir.

2. Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2016/526 Esas, 2016/657 Karar sayılı kararına konu 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 25.11.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

3. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen düzenlemenin hükümlü lehine hükümler içermesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılması sonucu Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/479 Esas, 2016/514 Karar sayılı kararı ile 03.11.2016 tarihli kararın kaldırılarak sanığın hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın ise 03.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Tekerrür hükümlerinin uygulama alanının tespiti; tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce işlenip işlenmediği, tekerrüre elverişli bir yaptırımla neticelenip neticelenmediği, inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşip kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınan ilâma konu cezanın infazı üzerinden Kanun'un aradığı 3 ya da 5 yıllık sürelerin geçip geçmediğinin belirlenmesi noktasında toplanır.

5. Buna göre tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulunun ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılaması sonrasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrüre uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR