Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1239 K.2023/2935

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.09.2015 tarihli ve 2015/4142 iddianame numarası ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Hatay 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Hatay 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/9677 Esas, 2021/4930 Karar sayılı kararı ile "...Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Hatay 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay hapis cezası üzerinden cezasının infazının yapılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli ve gerekli inceleme yapılmadığına ve indirim yapılmadığı gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'ın Hatay Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde hükümlü olarak bulunduğu sırada cezaevinden firar etmiş olduğu iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın 01.04.2016 tarihinde kolluk kuvvetlerince kendi ikametinde yakalandığı anlaşılmıştır. 3. Firar Fişi, Vukuat Raporu dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre olay tutanakları, firar fişi, vukuat raporu birlikte değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğuna sanığın hükümlünün kaçması suçunu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünde her hangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece sanık hakkında lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmış, aynı Kanun'un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesi karar isabeti olarak tartışılmış olup sanığın indirim uygulanması gerektiğine dair temyiz sebebi yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Hatay 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesi birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında uygulama yeri olmayan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası gösterilmesi suretiyle

5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fırkasına aykırı davranılmasının dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Hatay 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) inci fıkrasında yer alan "...eylemine uyan..." ibaresinden sonra gelen "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 8. fıkrasının delaletiyle" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,