Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1271 K.2023/4265

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/10434 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması talebi ile dava açılmıştır.

2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/472 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/2877 Esas, 2021/5615 Karar sayılı kararı ile ''Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna dair iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasının zorunlu olduğu..'' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli, 2021/522 Esas, 2021/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, delillerin değerlendirilmesi için takdiren basit yargılama usulü uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Sanık 08.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, adliyede çalıştığı sırada firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın ikrar içeren savunması ve dosyadaki olgular itibari ile, Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, Mersin Adliyesi Mahkemeler bölümü çay ocağında çalıştığı sırada firar etmek suretiyle isnat edilen suçu işlediği ve suçtan sonra kendi rızası ile dönmeyip polisler tarafından yakalandığı sabit olmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR