Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1343 K.2023/2691

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2015 tarihli iddianamesi ile taksirle yangına neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun 170 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılanın uğramış olduğu 1.350,00 TL zararı kararın kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde ödeyerek gidermesi şartıyla CMK’nın 231/5 maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında katılanın zararını ödeyerek gidermesi şartıyla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı katılanın zararı sanık tarafından giderilmediğinden sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun 170 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli kararı ile "CMK.nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması... ve ..basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, esas hakkındaki mütalaası alınmadan mahkemenin beraat kararı verdiğine, yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğine, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kiracısı olduğu ikametinde yangın raporuna göre televizyonun sebep olduğu yangın neticesinde apartmanın dış cephesinin ve üst katta bulunan katılana ait dairenin PVC camlarının hasar görmesi nedeniyle mal varlığı itibariyle zarara uğradığı iddiasına ilişkindir.

2. Olay yeri fotoğrafları ve olay tutanağının incelenmesinde yangın neticesinde apartmanın dış cephesinin ve üst katta bulunan müştekiye ait PVC camlarının hasar gördüğü tespit edilmiştir.

3. Yangın sonrası tutulan yangın raporuna göre yangına evde bulunan televizyonun sebep olduğunun belirtilmiştir.

4. Mahkemece 15.01.2016 tarihinde yapılan keşif sonrası düzenlenen yangın bilirkişisi raporunda; yangının fişi prizde takılı bulunan televizyondan çıktığının tahmin edildiği belirtilmiştir.

5. Elektrik bilirkişisi raporunda ise; yapılan inceleme neticesinde kaçak akım rölesinin bulunmadığı, evin sayacına ve iç tesisatına bağlı olan 32 amper ve 40 amper v-otomat sigortalar mevcut olduğu, arıza şase durumunda bu sigortaların atması gerektiği, ancak yangının çıkış noktası olan odadaki iç tesisat yenilendiği için yangının çıkış sebebinin belirlenemediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Cumhuriyet savcısı, esas hakkındaki mütalaası alınmadan mahkemenin beraat kararı verdiğine yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de 27.01.2022 tarihli duruşmada Cumhuriyet savcısına, esas hakkında mütalaasının sorulmuş olduğu anlaşılmıştır.

2. Olaydan sonra keşif yapılarak bilirkişi raporu tanzim edildiği ancak buna rağmen yangının çıkış sebebi noktasında kesin bir kanaate varılamadığı, olayın gerçekleştiği tarih itibari ile de üzerinden uzunca bir zaman geçtiği anlaşıldığından bu aşamada yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasının muhakemeye yeni bir katkı sağlamayacağından Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/27 Kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR