Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1376 K.2023/9145

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2018 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır

2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ,52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.01.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlediklerini kabul ettiklerine, yerin mera olduğunu bildiklerine, sanıkların tecavüzlerinin devam ettiğine, mahalli bilirkişilerin suça konu meraların köylünün ortak kullanımında olduğu ve sanıkların bu hususu bildiklerini beyan ettiklerine, yasa koyucunun 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasında değişiklik yapmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay Kadınhanı ilçesi ... mahallesi 259 ada 37 nolu mera niteliğindeki parselin öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğu, sanıkların ise köylünün ortak yararlanmasına bırakılan mera üzerine bina ve yapı yaparak tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların ... Mahallesi 259 ada 37 nolu mera parseli üzerine bina ve yapı yapmak suretiyle mera tecavüzlerinin gerçekleştiğinin tespit edildiği, sanıkların alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul ettiklerini, suça konu yerin mera olduğunu bildiklerini beyan ettikleri, 14.09.2018 tarihinde mahallinde keşif yapıldığı, alınan bilirkişi raporunda sanıkların tecavüze devam ettiğinin belirtildiği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarında;

suça konu yerinköylünün ortak yararlanmasında olduğunu ve sanıkların suça konu yerin mera olduğunu bildiklerini belirttikleri, yapılan yargılama, alınan bilirkişi raporu, sanıkların ikrarı ve tüm dosya kapsamından snaıkların üzerlerine atılı köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işledikleri anlaşıldığı gerekçesiyle mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

08.06.2018 tarihli iddianame kapsamına göre sanıkların, Kadınhanı Belediyesi ... Mahallesindeki 259/37 nolu mera parseline yapı inşaları suretiyle tecavüzden dava açılmış ise de, dava konusu parselin 6360 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 30 Mart 2014 öncesinde de belde statüsünde olduğu, 5841 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "kamu" ibaresinin hükümden çıkartıldığı, belde merasına tecavüzün kanunda suç olarak düzenlenmediği gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların belediye sınırlarında bulunan meraya tecavüzüne yönelik eylemlerinde hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.01.2020 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,