Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1624 K.2023/2859

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli ve 2020/8595 Esas, 2021/11557 Karar sayılı kararı ile " Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesi önce sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar vererek hüküm kurmuş, ancak sanığın itirazı üzerine duruşma açarak 28.01.2022 tarihinde sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmamasına; tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteminde suç işleme kastı ile hareket etmediğini, İstanbul'a gitmek istediğini, izin verilmediğini, çalışmak için Antalya'dan ayrıldığını belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Edirne 1. İnfaz Hakimliği'nin kararı ile sanık, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilerek tahliye edilmiş, ancak hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar eden sanık hakkında, Antalya İnfaz Hakimliğinin 06.12.2013 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir. Bu kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir tebliğat parçası dosya içinde bulunmamaktadır.

2. Sanığın soruşturma aşamasında firari olması nedeniyle ifadesine başvurulamadığı, kovuşturma aşamasında 5271 sayılı Kanun'un 98 inci maddesi gereği çıkarılan yakalama kararı üzerine 20.09.2015 tarihinde yakalanmakla savunmasının tespit edildiği, savunmasında kurum tarafından izin verilmediği halde iş bulmak için İstanbul'a gittiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Antalya İnfaz Hakimliği'nin 06.12.2013 tarihli, 2013/2802 Esas ve 2013/2790 Karar sayılı kararının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçası dosya içinde bulunmadığından, hükme esas nitelikte olan Antalya İnfaz Hakimliği iade kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının infaz mahkemesinden ve savcılıktan araştırılarak temin edildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunu tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2. Hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR