Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1916 K.2022/13880

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan ilamda yer alan TCK.nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve CMK.nın 251/1. maddesi ikinci cümlesine göre, duruşma gününün belirlenmesinden sonra sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağı hususu nazara alınmadan, yazılı şekilde CMK.nın 251/3. fıkrası uyarınca cezasında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebep içermeyen itirazının reddine, ancak;

Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle TCK.nın 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,