Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1938 K.2024/31

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 09.03.2015 tarihli kararı ile "1- Sanığın 20.11.2013 tarihli oturumda katılanın bir kısım zararını karşıladığını, gerisini de taksitler halinde ödeyeceğini bildirmesi ve katılanında sanığın bankaya bir kısım ödeme yaptığını beyan etmesi karşısında, sanığın kısmi ödeme yapıp yapmadığı, ödeme var ise; sanığın kısmi ödemede bulunması nedeniyle katılana etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulup, ayrıca sanığa zararı ödemesi için makul süre verilip sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Sanık hakkında TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

6. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeni ile Bursa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet kararı açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; katılan ...'ün Yapı Kredi Bankası nezdinde 4506****** 8295 numaralı kredi kartının bulunduğu, katılanın suç tarihinden önce sanık ...'ın çalışmış olduğu iş yerine giderek Digitürk aboneliği ile ilgili olarak otomatik ödeme talimatı vermesi için kredi kartı bilgilerinin yazılı olduğu kağıdı sanık ...'a verdiği, bu şekilde şüpheli ...'ın katılana ait kredi kartı bilgilerini öğrendiği, 05.09.2011 tarihi ile 25.07.2012 tarihleri arasında katılanın bilgisi ve rızası dışında internet üzerinden bir çok yerden yaklaşık 15.000 TL'lik harcama yaptığı iddiasına ilişkindir. 2. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın katılana ait Yapı Kredi Bankası4506****** 8295 numaralı kredi kartı bilgileri kullanmak suretiyle internet üzerinden farklı tarihlerde çok sayıda harcama yaptığı anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiş ise de;

başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 2 nolu bendinde açıklanan nedenle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı

Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uygulanmak sureti ile belirlenen 41 günün 1 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 820,00 TL adli para cezasının ise 20,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,