Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1975 K.2024/1439

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.02.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2006 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.01.2008 tarihli kararı ile "... a) Sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, soyut bir şekilde sanıklar hakkında başkacak indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi, b)5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacaklarının hükümde belirtilmemesi,

c) Müsaderesine karar verilen sahte paraların, 5320 sayılı yasanın 17. maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2008 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.04.2012 tarihli kararı ile "...1- Sanığa hükmolunan hapis cezası asgari hadden tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması, 2- 6273 sayılı Kanunla 3167 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler gözetilerek,

sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi, 3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 7. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile yapılan ihbar üzerine Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolduğuna ve sanığın sahte para vermediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, petrol istasyonuna giden sanık ... ve temyiz dışı sanık ...in araçlarına 20,00 TL değerinde yakıt aldığı, temyiz dışı sanık İsmail'in yakıt karşılığında sahte 100,00 TL banknot verdiği ve 80,00 TL para üstü aldıktan sonra uzaklaştığı, yine sanık ...'nın bir ticari ilişki nedeniyle, hakkında daha önce beraat kararı verilen okul kantinini işleten temyiz dışı sanık İdris'e 1.000,00 TL para verdiği, sanık İdris'in de sanık ...'dan aldığı 1.000,00 TL içinden yanında işçi olarak çalışan temyiz dışı sanık İbrahim'e biriken maaş alacağı ve avans olarak 400,00 TL para verdiği,

İbrahim’in de iş çıkışı evine giderken uğradığı marketten 3 paket sigara aldığı ve ödemeyi sanık İdris'ten almış olduğu 100,00 TL banknotlardan biriyle yaptığı, market işleten tanık ...’in sigara paketlerini ve para üstünü vermesinden sonra yanında bulunan pazarlamacı arkadaşının söz konusu parayı incelemek istemesi üzerine paranın sahteliğinin anlaşıldığı, sanık ...'nın bu haliyle 5 adet 100,00 TL sahte parayı tedavüle soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, yakalama ve el koyma tutanağı ve tanık beyanı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suçun tabi olduğu olağan dava zamanaşımının 15 yıl, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı zamanaşımının kesilmesi nedenleri bulunan sanık hakkında, olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihi olan 23.09.2005 tarihinden itibaren 22 yıl 6 ay olduğu gözetildiğinde, parada sahtecilik suçu yönünden zamanaşımının gerçekleşmediğinin belirlenmesi nedeniyle, sanık ... hakkında kurulan hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR