Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1988 K.2023/3682

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Antalya 17.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 31.03.2021 tarih ve 2019/13985 Esas, 2021/6366 Karar sayılı

kararı ile " "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada basit yargılama usulünün uygulanmasına ve 09.07.2021 tarihli karar ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.07.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak Antalya 17.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talepleri; 1. Atılı suçu kasten işlemediğine, 2. Hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın ceza infaz kurumunda cezasını infaz ederken, hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ve bu kapsamda hükmolunan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği ve sanığın belirtilen süre içerisinde teslim olmadığı ve bu suretle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın 1 nolu temyiz sebepleri yönünden

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın 08/01/2014 tarihinde Antalya İnfaz Hakimliği'nin 08.01.2014 tarih ve 2013/1843 Esas 2013/1894 Karar sayılı kararıyla hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle tahliye edildiği, denetimli serbestlik yükümlülükleri devam ederken “Rehberlik ve İyileştirme Faaliyetlerine Katılma” yükümlülüğü kapsamında, 11.02.2014 tarihli üçüncü “Bireysel Görüşmeye” mazeret bildirmeksizin gelmemesi nedeniyle, yükümlülüklerine uyması konusunda 17.02.2014 uyarıldığı,

sanığın uyarıya rağmen “Bir bölgede gözetim ve denetim altında bulundurma(imza atma)” yükümlülüğünü 17.03.2014 ve 13.05.2014 tarihlerinde imza atmak üzere başvuru yapmadığı, bu şekilde yükümlülüğünü ihlal ettiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 44/3 ve 90/1-b-4 maddeleri gereğince denetim planına uymamakta ısrar eden sanığın Antalya İnfaz Hakimliği'nin 20.06.2014 tarih, 2014/1388 Esas 2014/1389 Karar sayılı kapalı infaz kurumuna iadesine kararı verildiği ve bu kararının 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği,

sanığın hakkında 6291 sayılı yasanın 1/8 maddesine göre kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinin sanığın aşamalardaki samimi ikrarı ve sanık hakkındaki denetim planı dosyası ve 17.03.2014 tarihli kolluk tutanağıyla sabit olması karşısında sanığın 1 nolu temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Sanığın 2 nolu temyiz sebepleri yönünden

Sanık hakkında alt sınırdan verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı, mahkemece sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği şeklinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi karşısında;sanığın 2 nolu temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR