Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2156 K.2022/17491

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen 25.01.2012 tarihli hükmün, cezaevi idaresi tarafından sanığa tebliği sırasında, cezaevinde bulunan hükümlüye karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince hükümlü hakkında düzenlenen 26.03.2012 tarihli tebliğ ve tebellüğ belgesi içeriğine göre, tebliğ işlemi 5271 sayılı CMK.nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı ve geçersiz olduğu anlaşıldığından, hükümlünün öğrenme üzerine sunduğu 12.01.2022 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,