Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2181 K.2023/9242

Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.06.2015 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

5. Sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli kararı ile çelişkili hüküm kurulduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine; Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın lehe bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanığın kurum girişinde yapılan üst aramasında ayakkabısının içinde kurumuş kenevir bitkisi parçaları ile 8 adet amfetamin içeren hap ele geçirildiği iddiasına ilişkindir. 2. Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 29.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda, 3,8 gr. kenevir bitkisi parçaları ile 8 adet kaptagon logolu "Amfetamin" içeren hapların 2313 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, ekspertiz raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, mahkemece verilen ilk kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği gözetilmeksizin, 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR