Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2365 K.2023/2760

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.12.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 35 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8).

Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli kararı ile '' Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'u kolundan zorla tutarak okul bahçesine çıkardığı okulun güvenlik görevlisi ...'ın engel olmaya çalışmasına rağmen onu dinlemeyerek hakaretlerde bulunduğu, okul dışına götürerek, kız arkadaşı ...'in evini sorduğu, katılanın bilmediğini söylediği, o sırada ...'in suça sürüklenen çocuğu araması üzerine onunla konuşup evine gitmekten vazgeçerek katılanı dolmuşla geri okula bıraktığı somut olayda;

suça sürüklenen çocuğun eyleminin kül halinde TCK'nın 109/2, 109/3-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; mağdur olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konu olay;suça sürüklenen çocuğun katılan ...'u kolundan zorla tutarak okul bahçesine çıkardığı okulun güvenlik görevlisi ...'ın engel olmaya çalışmasına rağmen onu dinlemeyerek hakaretlerde bulunduğu, okul dışına götürerek, kız arkadaşı ...'in evini sorduğu, katılanın bilmediğini söylediği, o sırada ...'in suça sürüklenen çocuğu araması üzerine onunla konuşup evine gitmekten vazgeçerek katılanı dolmuşla geri okula bıraktığı iddiasına ilişkindir.

2. Okulda güvenlik görevlisi olan müşteki U.G. beyanında suça sürüklenen çocuğun katılanı götürmesine mani olmaya çalıştığını ancak suça sürüklenen çocuğun kendisine hakaret ve tehditte bulunarak katılanı götürdüğünü bunun üzerine okul idaresine ve çocuk şube müdürlüğüne haber verdiğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR