Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2389 K.2023/4893

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarih, 2020/11747 Esas 2021/19941 sayılı kararında belirtilen "sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi; kabule göre de; sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin yanlış gösterildiği'' gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, 1-Kararın eksik inceleme ve değerlendirme sonucu alındığına, 2-Kararın hukuka uygun olmadığına, 3-Sanığın atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nda zabıt katibi olarak çalışan katılanın Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nda kendisinin şikayetçi sıfatının bulunduğu bir soruşturmada gizliliğe aykırı davranmamasına rağmen gizliliği ihlal ettiğinden bahisle katılan hakkında şikayette bulunarak iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin 1, 2 ve 3 nolu Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, eski erkek arkadaşı olan tanık ...'in kendisini rahatsız etmesi nedeniyle Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğu, tanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve hakaret suçlarından başlatılan soruşturmanın da Edirne Adliyesi Cumhuriyet Başsavcılığı Müracaat bürosunda zabıt katibi olarak çalışan katılan tarafından tanık ...'ye iletildiğini, bu nedenle soruşturmanın gizliliğine aykırı davranılıp tanıklar üzerinde baskı kurulmasına neden olduğu gerekçesiyle katılan hakkında Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğu,

bu iddiasına ilişkin katılan hakkında gizliliğin ihlali suçunu işlemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve katılanın sanık hakkında iftira attığı iddiasıyla şikayetçi olduğu anlaşılan somut olayda;

Katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin tek başına iftira suçunun oluşması için yeterli olmaması, sanığın aşamalarda tanık ... ile ortak arkadaşları olan ...'ın sanığın tanık ... hakkındaki şikayetini Hakan isimli katipten öğrendiğini söylemesi üzerine bu şekilde beyanda bulunduğu yönündeki savunması, sanığın tanık ...'ın katılana yönelik beyanının doğruluğunu araştırmak için ertesi gün yeniden Edirne Adliyesi'ne geldiğine dair tanık ...'in bilgi ve görgüsü, sanık ile katılan arasında suç isnadını gerektirecek bir husumetin bulunmaması karşısında;

duyum üzerine hareket eden sanığın savunmasının aksine, iftira kastı ile hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı anlaşıldığından bozma ilamına uyularak verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiş ve katılan vekilinin 1, 2 ve 3 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR