Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2589 K.2023/5553

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2021 tarihli ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme suçlarında cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli kararıyla sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 1 yıl 2 ... 17 gün, 1 yıl 8 ..., 1 yıl 8 ..., 9 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında; silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak kararların kesin nitelikte olması nedeniyle, kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak ise temyiz isteminde hukuki yararın bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçları işlemediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR