Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2597 K.2023/6660

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çermik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2014 tarihli kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması ve silahla tehdit suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli kararı ile;

a) ''Olay yerinde toplam 77 adet 7,62 mm boş kovan bulunması, sanığa ait el ve yüz svaplarında atış artıklarının tespit edilmiş olması, ..., ... ve ...'nun beyanlarında sanığın kaleşnikof tüfekle arkalarından 50-60 el ettiğini belirtmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi

b) ...kavga olayının ardından mağdur sanık ...'ın av tüfeği ile ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 44. üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylem ikiye bölünerek silahla tehdit suçundan beraatine, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi'' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılamada; Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, silahla tehdit suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi sanığın kullandığı silahın av tüfeği olduğu, kaleşnikof olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın husumetli olduğu mağdurlar ile çıkan tartışmada korkutmak amacıyla ele geçirilemeyen silah ile ateş ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Silahla Tehdit suçu yönünden

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

B.6136 sayılı Kanuna Mufalefet suçu yönünden

1. 23.07.2013 tarihli Kriminal polis ekspertiz raporu,18.07.2013 tarihli Jandarma uzmanlık raporu, HTS kayıtları, olay yeri inceleme raporu, arama tutanağı, mağdurların beyanları, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Silahla Tehdit suçu yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. 6136 sayılı Kanuna Mufalefet suçu yönünden