Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2601 K.2024/9317

Sanık ...'ın yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/97 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olduğu ve dosya içeriğine göre anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, ancak sanık ... tarafından 18.03.2021 tarihli dilekçe ile öğrenme üzerine temyiz edildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair 29.03.2021 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Her iki sanık yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2020 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine; Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2021 tarihli ek kararı ile sanık ...'ın istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir. Bu karar da sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/2580 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında istinaf talebinin reddine ilişkin 29.03.2021 tarihli ek karara yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine,

b. Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Sanığın yokluğunda verilen kararın Yerel Mahkeme tarafından kendisine tebliğ edilmediği, önceki müdafiinin yüzüne karşı okunan karara ise müdafii tarafından istinaf yoluna gidilmediği, sanığın hakkında verilen mahkumiyet hükmüne dair yasal yolllara başvurma imkanı elinden alınarak, mağduriyetine neden olunduğu ve diğer sanık ... ile birlikte fikir birliği içerisinde bulunduğuna dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle

Eksik inceleme yapıldığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay,sanıklar ... ve ...'ın fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek ruhsatısz silah satışı yaptıkları, bu eylemlerini kargo vasıtasıyla gerçekleştirdikleri, sanık ... tarafından sanık ...'a teslim edilen 11 adet kuru sıkıdan dönüştürülmüş tabancanın kargo vasıtasıyla sahte isim ile ve sahte içerik ile sanık ... tarafından gönderilmeye çalışılırken yakalandığına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanıkların silah ticareti suçunu birlikte işlediklerinin kabulü ile 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, a. Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında istinaf talebinin reddine ilişkin 29/03/2021 tarihli ek karara yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine , b. Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun ele geçirilen silah adedine nazaran alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmemesi hususu eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

07.11.2018 günü Beyşehir ilçesinde ikamet eden sanık ...'ın Konya İl merkezinde ikamet eden sanık ... ile birlikte Konya ili şehir merkezinde bulunan kargo şirketleri aracılığıyla Erzurum iline kuru sıkıdan dönüştürülmüş tabanca göndereceğine dair istihbari ilgiler alınması üzerine başlatılan soruşturmada;

sanık ...'ın temin ettiği kurusıkı tabancaları yasa dışı faaliyet gösteren silah atölyelerinde namlularını açtırtmak suretiyle tabancaya dönüştürttüğü, dönüştürtmüş olduğu bu tabancaları Konya şehir merkezine getirerek burada bulunan sanık ...'a teslim ettiği, sanık ...'ın da " ..." sahte isim adı altında Meram ilçe merkezinde bulunan bir kargo şubesine araç parçası olarak göstermek suretiyle sahte beyanda bulunarak Erzurum iline göndereceği sırada yakalandığı ve kargo paketi içerisinden içerisinden 11 adet kuru sıkıdan dönüştürülmüş tabanca bulunduğunun tespit edildiği dosyada mevcut iletişimin tespiti tutanakları, sanık savunmaları,

tanık A.Ç ifadeleri, olay tutanakları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/2580 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,