Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2639 K.2024/862

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Samsun 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.01.2014 tarihli ve 2012/782 Esas, 2014/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanunun 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 50 inci maddesi ve 52 inci maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

3. Samsun 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.01.2014 tarihli ve 2012/782 Esas, 2014/12 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 2019/3435 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile "...sanığın üzerine atılı eyleminin TCK'nın 109/1, 109/3-b,f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek kanıtları takdir ve değerlendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2021/355 Esas, 2022/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b ve f bentleri ile 62 nci maddesi uyarınca takdiren ve teşdiden 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1412 sayılı Kanunun 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca infazın 1.800,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun maddi ve manevi unsurların gerçekleşmemesine ve kararın usul ve yasaya aykırı olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, 08.09.2012 günü Suluova İlçesindeki evlerinde babası ile olan 15 yaşından küçük mağdurun evi terk ettiği, mağdurun daha önceden tanıştığı dava dışı suça sürüklenen çocuk Ahmet ile sanık ...'ın işyerine gittiği, sonrasında sanığın mağduru ve dava dışı suça sürüklenen çocuk Ahmet'i Samsun'daki evine getirdiği, mağdurun burada kaldığı ve bu şekilde sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 13.09.2012 ve 14.09.2012 tarihli tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç adının sehven ''Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' yerine ''Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak'' olarak gösterilmesi; ve hüküm kısmında "...aynı kanun maddesinin birden fazla fıkrasını ihlal etmiş oluşu nazara alınarak seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek sanığın takdiren ve teşdiden 1 YIL 2 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA..." şeklinde sehven yer alan "seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek" yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Tüm dava dosyası içeriği, olay tutanağı, sanığın savunmaları, mağdurun anlatımı birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına dair temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR