Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2730 K.2024/3493

Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2010 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2011 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

tabanca ve eklerinin aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verildiği, bu kararın 12.07.2011 tarihinde itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediğinden Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2020 tarihli ek kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca ortadan kaldırılarak davanın düşürülmesine, adli emanete kayıtlı tabanca ve mermilerin sanığa iadesine ilişkin talebin ifa imkânsızlığı nedeniyle reddine karar verildiği,

bu karara yönelik sanığın itirazı üzerine Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.04.2022 tarihli ve 2022/1175 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/70324 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/70324 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müsadere kararının hükme bağlı olduğu, somut olayda da sanık hakkında Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2011 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemediğinden bahisle düşme kararı verildiği, müsadere kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile birlikte verildiği,

anılan kararın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda denetim süresinde suç işlenmemesi üzerine kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının artık hukuken mevcut bulunmadığı, müsadere kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara bağlı olarak verildiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinin ardından, denetim süresinde suç işlemediği anlaşılan sanık hakkında kesin hükümle sonuçlanmış bir mahkumiyet kararının artık bulunmadığı nazara alındığında, söz konusu tabanca ve eklerinin gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suçta kullanılan tabancanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine dair Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2011 tarihli kararı, itiraz üzerine Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarihli itirazın reddi kararı ile kesinleşmiştir. Müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karardır ve hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır.

2. Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2020 tarihli ek kararı ile sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemediği anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında düşme kararı hüküm olup temyize tabi olduğundan kanun yolunda yanılgıya düşülerek itiraz üzerine verilen karar hukuki dayanaktan yoksundur.

4. Her ne kadar denetim süresi bitimine kadar suç işlenmemesi nedeniyle verilen düşme kararı yerinde ise de; sanığın düşme kararına yönelik ruhsatlı tabancasının gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenli itiraz dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olup merciide yanılma nedeniyle temyiz işlemlerinin yapılması gerektiğinden söz konusu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği ve bu itibarla kanun yararına bozma incelemesine konu edilemeyeceği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle isabet görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

...