Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2739 K.2023/10657

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın temyiz üzerine, Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli bozma ilamı ile özetle ''...sanığın üzerine atılı eylemin TCK'nın 245/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması...'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Ankara

43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle CMK'nın 307/4. maddesi gereğince neticeten 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, zararı karşılamak istediğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın suç tarihinde sigorta şirketinden aradığını belirterek mağdura ait kart bilgilerini okuduğu, sonrasında ise ''onaylıyor musunuz ''şeklinde soru sorduğu, mağdurun onay verdiğini söylemesinden sonra ise telefonuna gelen şifreyi sorduğu, akabinde ....com isimli siteden mağdura teslim edilmek üzere 350,00 TL lik alışveriş yapılmış gibi göstermesine rağmen mağdura ürün/hizmet teslimi yapılmadığı, karttan çekilen paranın internet sitesi aracılığı ile sanığın hesabına gönderildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği,mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanığın kaçamaklı ikrarı, mağdur tarafından sunulan kredi kartı ekstresi, ...

Bilgi Teknolojileri A.Ş. tarafından dosyaya sunulan satıcı ve alıcıya ait üyelik ve kredi kartı kullanım bilgileri, bozma ilamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında Ankara

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli kararı ile 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık hakkında bozmadan sonra hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının kazanılmış hakkı dikkate alınarak 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken,

netice ceza olarak 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ankara 43.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği kazanılmış hakka ilişkin 6. paragrafın hükümden tamamen çıkarılarak yerine '' 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına '' yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak,