Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/276 K.2023/36

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2015 tarih ve 2015/2051 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/960 Esas, 2016/140 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 maddesinin birinci fıkrası, 62 maddesi, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/960 Esas, 2016/140 Karar sayılı hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/10829 Esas, 2021/12196 Karar sayılı ilamı ile "...Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK'nın geçici 5 ... maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK'nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/540 Esas, 2021/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık lehine olan maddelerin uygulanmaması gerekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Manisa Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanık ...'ın kurumdan ... izinli olarak ayrıldığı, 01.05.2015 günü saat 16:00 da dönmesi gerekirken kuruma dönmediği iddiasına ilişkindir. 2. 01.05.2015 tarihli tutanak ile sanığın kuruma dönmediği ve kolluk tarafından yakalandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrarı ile 01.05.2015 tarihli tutanak birlikte değerlendirildiğinde sanığın hükümlünün kaçması suçunu işlediğine ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Mahkemece sanık hakkında lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 62 maddesi uygulanmış, aynı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 maddelerinin uygulanmama gerekçesi kararda isabetli olarak tartışılmış olup sanığın lehine maddelerin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebebi yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/540 Esas, 2021/730 Karar sayılı hükmünün Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

a) Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292 maddesi birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar

verilirken, hüküm fıkrasında ... cezaya atıf yapan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek, 5271 sayılı Kanun'un 232 ... maddesinin 6 ıncı fıkrasına aykırı davranılması, b) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''03.05.2015'' yerine "14.04.2015" olarak gösterilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3/a, b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/540 Esas, 2021/730 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 maddesi gereği hüküm fıkrasında gerekçeli karar başlığında yer ... suç tarihinin çıkartılarak yerine "03.05.2015" ibaresinin yazılması, hükmün (1) ... fıkrasında yer ..."...eylemine uyan..." ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,