Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2844 K.2023/4647

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, basit yargılama usulü hükümlerinin uygulandığı karara sanık tarafından itiraz edilmemesi nedeniyle indirimin korunması gerektiğine, sanığın ailevi sorunlarından dolayı zorunluluk hali nedeniyle suçu işlediğine ve ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın hükümlü bulunduğu cezaevinden nakil edilmesi nedeniyle teslim olması gereken cezaevine teslim olması gereken süreden 48 saatlik yasal süre geçmesine rağmen dönmemesi nedeniyle firar ettiği iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın Balıkesir L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu ve 10.12.2015 günü 7 saat süre verilerek aynı gün saat 19.05 da Balıkesir Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gerektiğinin bildirildiği, sanığın bu süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmadığının tespit edildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın alınan savunmasında, ailevi sorunları nedeniyle teslim olamayarak firar ettiğini ikrar ettiği tespit edilmiştir.

3. Tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu belirlenmiş olup, mahkemenin kararında isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafiinin sanığın zorunluluk hali nedeniyle firar ettiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

4. Sanığın 28.06.2021 tarihinde ceza evinden yazdığı dilekçede avukat ile temsil edilmek istediğini talep ettiği ve bunun üzerine mahkemece sanığa barodan müdafii tayin ettirildiği, avukat ile temsil edilen işlerde avukatın yaptığı işlemin aslın bilgisi ve rızası dahilinde yapıldığının kabulünün gerektiği göz önüne alındığında, sanık müdafinin basit yargılama usulü hükümlerinin uygulandığı karara sanık tarafından itiraz edilmemesi nedeniyle indirimin korunması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR