Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3093 K.2023/4054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin (A) bendi sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 nci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli kararı ile "...Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesie 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanık hakkında lehine deliller değerlendirilmediği, kararın gerekçesiz olduğu, suçun unsurlarının oluşmadığına, kastının olmadığına, tebligatın usulüne uygun olmadığına, tebligatta 5237 sayılı Kanunun 292 nci maddesinin uygulanacağına dair ihtarın olmadığına cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edildiği halde sanığın iki gün içerisinde teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.

GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığından suç tarihinin ''09.12.2015'' yerine ''07.12.2015 'olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1.Tüm dava dosyası kapsamına göre sanık savunması, infaz hakimliği kararı, tebligat evrakı birikte değerlendirildiğine suçun unsurlarının oluştuğuna sanığın hükümlünün kaçması suçunu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünde her hangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı, sanığın savunmasına tebligattan haberinin olduğunu beyan ettiği bu hususun sanığın kastını ortay koyduğu, kararın yeterli gerekçe içerdiği, sanık hakkında seçenek yaptırımlarının uygulanması talebinin Mahkemesince değerlendirdiği ve uygulanmama gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz sebepleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR