Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3101 K.2023/9721

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık ...'ya hasren yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf

başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın haricen dava konusu taşınmazı almalarında ve işgal etmelerinde diğer sanıklara katılanın sorun çıkarmayacağını söyleyerek güvence verdiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanık ve diğer sanıkların katılana ait 192 parsel sayılı tarlaya ev, ahır ve bahçe yapılmak suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, olayın oluş özelliklerine göre, taşınmaz üzerinde malikmiş gibi tasarrufta bulunmak suretiyle sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın katılanın dava konusu arsasına her hangi bir tecavüzü veya tecavüze azmettirmesi olduğuna dair bir delil bulunmadığı, sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan her türlü şüpheden uzak, kesin, mahkumiyetine yeterli bir delil elde edilemediğinden sanık hakkında hakkı olmayan yere tacavüz etme suçundan beaati yerine mahkumiyet kararı verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

11.11.2019 havale tarihli bilirkişi raporunda, diğer sanıklar ... ve ...'nın katılana ait taşınmaz üzerine yaptıkları tecavüzlerin belirtildiği, sanığın dava konusu taşınmaza tecavüz ettiğine dair bir tespit bulunmadığı, sanığın diğer sanık ...'ya katılana ait arsaya ev yap demediğine yönelik savunması aksine üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan her türlü şüpheden uzak, kesin, mahkumiyetine yeterli bir delil elde edilemediği anlaşıldığından atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,