Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/311 K.2023/46

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2015 tarihli iddianame ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci

maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2019/16085 Esas, 2021/8316 Karar sayılı kararı ile ''Anayasa Mahkemesinin14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz' bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Konya Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 18.11.2021 tarihli ve 2021/590 Esas, 2021/737 Karar sayılı kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın 11.04.2015 tarihinde kanuni iznini kullanmak üzere ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra yasal izin süresi içerisinde geri dönmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dosya içerisinde bulunan izin belgesine göre; 11.04.2015-17.04.2015 tarihleri arasında sanığa izin verildiği anlaşılmıştır.

3. 17.04.2014 ve 19.04.2014 tarihli tutanaklardan, sanığın yasal izin bitiminde ceza infaz kurumuna dönmediği anlaşılmıştır.

4. Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 24.06.2015 tarihli müzekkere ekinde, sanığın yakalanarak tekrardan ceza infaz kurumuna alındığının bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Sanık savunmasında, süresinde izinden dönmediğini, yakalanarak tekrar ceza infaz kurumuna alındığını kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İzin Belgesi, izinden dönmediğine dair olay tutanağı, firar fişi, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın aşağıdaki 2 nci paragrafta belirtilen husus dışında bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.11.2021 tarihli ve 2021/590 Esas, 2021/737 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''... ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasının olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,'' hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/590 Esas, 2021/737 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 ... fıkrasında yer ... "... TCK nun 292/1 maddesi..." ibaresinden önce gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,